"ΜΠΡΕΝΤΑ" του Ευάγγελου Ρήγα

  

Κριτική Ποίησης: "Μπρέντα" του Ευάγγελου Ρήγα 

Ένα βαγόνι μνήμης πάνω σε ξεχασμένες ράγες

Η Μπρέντα του Ευάγγελου Ρήγα δεν είναι απλώς μια ποιητική συλλογή, αλλά ένα ταξίδι στη ρημαγμένη συνείδηση του παρόντος. Μέσα της κατοικεί η μνήμη, η ενοχή, η σιωπή και η βαθιά θλίψη μιας κοινωνίας που επαναλαμβάνει τις ίδιες πληγές. Ο ποιητής μάς μεταφέρει σε έναν κόσμο όπου οι σταθμοί έχουν κλείσει, οι φωνές έχουν κοπάσει, και ο χρόνος μοιάζει να κυλά χωρίς να τον περιμένει κανείς.

Ο Ρήγας γράφει με συγκράτηση και θυμό, με οξύνοια και απελπισία, ισορροπώντας ανάμεσα στη συλλογική εμπειρία και την εσωτερική εξομολόγηση. Χτίζει τη γλώσσα του όχι με λογοτεχνικές ευκολίες αλλά με υπόγεια ένταση και υπαρξιακή ειλικρίνεια. Οι εικόνες του είναι ζωντανές αλλά και αόρατες — σκιές και απομεινάρια μιας ανθρώπινης παρουσίας που εξακολουθεί να επιμένει σε έναν κόσμο που μοιάζει να την αρνείται.

Η Μπρέντα είναι μια σπουδή στην ήττα, όχι ως αποτυχία, αλλά ως τρόπος ύπαρξης. Ο ποιητής δεν ψάχνει για λύτρωση. Αντίθετα, αναγνωρίζει τη φθορά, την επανάληψη της βίας, την παγίδευση στις ίδιες ιστορικές γραμμές. Ο κόσμος δεν άλλαξε. Απλώς άλλαξε η σελίδα. Οι γραμμές έμειναν οι ίδιες.

Κι όμως, μέσα σε αυτή την πνιγηρή ατμόσφαιρα, ο Ευάγγελος Ρήγας διατηρεί μια σχεδόν αθώα πίστη στον άνθρωπο. Όχι στον άνθρωπο του συστήματος, του τίτλου ή της εξουσίας, αλλά στον άνθρωπο του βλέμματος, του χαμόγελου, της επιμονής. Υπάρχει ακόμη χώρος για εμπιστοσύνη, για φαντασία, για αντίσταση μέσα από την τρυφερότητα.

Η συλλογή παρακολουθεί τη ματαίωση της Ιστορίας, αλλά ταυτόχρονα διασώζει την επιθυμία για έναν διαφορετικό κόσμο. Δεν προτείνει λύσεις· αναζητά συνείδηση. Δεν αναφωνεί· υπαινίσσεται. Και αυτό την κάνει τόσο ισχυρή.

Η Μπρέντα είναι μια βαθιά ανθρώπινη κατάθεση. Ένα κείμενο που σε αγγίζει αργά και με δύναμη. Δεν σε λυτρώνει, αλλά σε αφήνει να νιώσεις. Και αυτή, ίσως, είναι η μεγαλύτερη της αρετή.

Σταυρούλα Δεκούλου, Ειδική Γραμματέας Ε.Ε.Λ.